Mohini Ekadashi Vrat Katha: مڪمل پڙهو موهني ايڪادشي ورات ڪٿا

موهني ايڪادشي ورات ڪٿا: ايڪادشي تاريخ هندو مذهب ۾ وڏي اهميت رکي ٿي. ايڪادشي تيتي تي رب وشنو جي پوڄا ڪرڻ سان، عقيدن کي سٺي قسمت حاصل ٿئي ٿي. ويشاخ جي مهيني ۾ اچڻ واري ايڪادشي کي موهني اڪادشي چيو ويندو آهي. هندو مذهب موجب هن ڏينهن تي رب وشنو جي موهني اوتار جي پوڄا مڪمل ريتن رسمن سان ڪئي ويندي آهي.

رب وشنو جي پوڄا مڪمل نه ٿيندي جيستائين موهني اڪادشي ورات ڪٿ نه چئجي. ڏند ڪٿا موجب، جڏهن سمنڊ جي ڇنڊڇاڻ دوران امرت جو برتن ٻاهر آيو، تڏهن بھگوان وشنو هن برتن کي ڀوتن کان پري رکڻ لاءِ موهني جو اوتار ورتو.

ان لاءِ، رب وشنو جي موهني اوتار جي پوڄا سان گڏ، موهني ايڪادشي ورات ڪٿا به پڙهي وڃي ٿي. جيڪو به عقيدتمند هن ايڪادشي تي موهني اڪادشي ورات ڪٿا پڙهندو يا ٻڌندو، ان کي هڪ هزار ڳئون جو عطيو ڏيڻ جي برابر ثواب حاصل ٿيندو.

ان سان گڏ، مڪمل عقيدت سان بھگوان وشنو جي پوڄا ڪرڻ سان، عقيدن جون سڀئي مشڪلاتون دور ٿي وڃن ٿيون. اچو ته موهني ايڪادشي ورات ڪٿا بابت ڄاڻون.

ان کان علاوه، جيڪڏهن توهان آنلائن ڪا به پوجا ڪرڻ چاهيو ٿا جهڙوڪ انگارڪ دوش پوجا (انگارڪ دوش پوڄا)، شادي پوجا، ۽ گره پرويش پوجا، توهان اسان جي ويب سائيٽ جو دورو ڪري سگهو ٿا. 99 پنڊت آن لائن پنڊت جي مدد سان، هڪ تمام آساني سان بک ڪري سگهي ٿو. اسان سان شامل ٿيڻ لاءِ توھان اسان جو دورو ڪري سگھو ٿا Whatsapp توھان پڻ اسان سان رابطو ڪري سگھو ٿا تي

موهني ايڪادشي ورات جي اهميت - موهني ايڪادشي ورات ڪٿا جي اهميت

يڌشٿر ڪرشن کي چيو ته اي رب! مان توهان کي سلام پيش ڪريان ٿو. مون توهان کي ٻڌايو ته ايڪادشي وشخ مهيني جي ڪرشن پکشا ۾ اچي ٿي. وروتيني ايڪادشي پڻ چيو ويندو آهي، مڪمل تفصيل سان ٻڌو. پر هاڻي مون کي ٻڌاءِ ته اها ايڪادشي جيڪا ويشاخ مهيني جي شڪل پکشا ۾ ٿئي ٿي، ان ايڪادشي جو نالو ڇا آهي؟ ان جو قاعدو ڇا آهي؟ هن روزو رکڻ جو نتيجو ڇا آهي؟

انهيءَ تي شري ڪرشن يڌشٿر کي چيو ته اي ڌرمراج! ويشاخ مهيني جي شڪلا پکشا ۾ اچڻ واري ايڪادشي تاريخ کي موهني ايڪادشي جي نالي سان سڃاتو وڃي ٿو. هن ايڪادشي تي روزو رکڻ سان، عقيدتمند سڀني گناهن ۽ ڏکن کان نجات حاصل ڪن ٿا.

اي يوڌيشٿر! مان توهان کي ٻڌايان ٿو ته هن ايڪادشي جي ڏينهن تي موهني ايڪادشي ورات ڪٿا ٻڌڻ جي وڏي اهميت آهي. ان سلسلي ۾ مان ڪهاڻي ٻڌائڻ وارو آهيان. اها ڪهاڻي مهارشي وششٿا جي شري رام کي ٻڌائي هئي.

موهني ايڪادشي ورات ڪٿا - موهني ايڪادشي ورات ڪٿا

هڪ دفعي، لارڊ شري رام، مهارشي وششٿا جي کي چيو - اي گروديو! سيتا جي جدائي جي ڪري مون کي ڪيترائي ڏک پهچايا آهن. تنهن ڪري مون کي اهڙو روزو ٻڌايو جيڪو سڀني گناهن ۽ غمن کي ناس ڪري. انهيءَ تي مهارشي وششٿ جي ڀوتار شري رام کي چيو- اي رام! اوهان جو سوال تمام سٺو آهي. تنهنجي عقل ڏاڍي پاڪ آهي. تنهنجو نالو وٺڻ سان ئي ديوتائن جون روحون پاڪ ٿي وينديون آهن.

ويشاخ مهيني جي شڪل ۾ اچڻ واري ايڪادشي کي موهني اڪادشي چيو ويندو آهي. جيڪو به موهني اڪادشي جو روزو رکي ٿو. ان ماڻهوءَ جي زندگيءَ مان سڀ ڏک ۽ گناهه ناس ٿي ويندا آهن. هاڻي مان ان جي ڪهاڻي ٻڌائيندس. هن ڳالهه کي غور سان ٻڌو.

آڳاٽي زماني ۾ سرسوتي نديءَ جي ڪناري تي ڀدراوتي نالي هڪ بادشاهت هئي، جنهن تي ديوتيمان نالي هڪ راجا جي حڪومت هئي. انهيءَ سلطنت ۾ دولت پال نالي هڪ وشيا به رهندو هو، جيڪو مالدار هو. هو رب وشنو جو وڏو عقيدتمند هو. هن سڄي ڀدراوتي شهر ۾ ڪيترائي کوهه، ڌرم شالا، ريسٽورنٽ، تلاءُ، تلاءُ وغيره ٺاهيا ۽ روڊن تي ڪيترن ئي قسمن جا وڻ جهڙوڪ: انب، نيم، جامن وغيره پوکيا.

ڌنپال کي پنج پٽ هئا: سمنا، ميڌاوي، سدبڌيءَ، ڌرشتا بدھي ۽ سڪرتي. هن کي هڪ پٽ هو، جنهن جو نالو Dhrishtabuddhi هو، جيڪو ڏاڍو گنهگار هو. Dhrishtabuddhi ابن ڏاڏن کي نه مڃيو. ان کان سواءِ هو بڇڙي صحبت ۾ رهي جوا کيڏندو هو، پر عورتن جي خوشين ۾ به مزو وٺندو هو ۽ گوشت ۽ شراب به کائيندو هو.

اهڙي طرح هو پنهنجي پيءُ جو مال غلط ڪمن ۾ ضايع ڪري رهيو هو. جڏهن پيءُ کي اها خبر پيئي ته هو پريشان ٿي ويو ۽ درشتم ٻڌ کي گهر مان ڪڍي ڇڏيو.

هن جي پيءُ جي گهر ڇڏڻ کان پوءِ، هن ڪجهه وقت لاءِ ڪپڙا ۽ زيور وڪڻي پنهنجو گذر بسر ڪيو. پر جڏهن هن وٽ پئسا ختم ٿي ويا ته هن جا سڀئي بدڪار دوست هن کي ڇڏي ويا. ان کان پوءِ هو بک ۽ اڃ کان پريشان ٿي ويو.

ٻاهر نڪرڻ جو ڪو به رستو نه ڏسي، درشت ٻڌ چوري ڪرڻ لڳو. جڏهن هو پهريون ڀيرو چوري ڪندي پڪڙيو ته ماڻهن کيس وشيا جو پٽ سمجهي کيس ڊيڄارڻ کان پوءِ آزاد ڪيو. پر جڏهن ٻيو ڀيرو چوري ڪندي پڪڙيو ويو ته بادشاهه جي حڪم موجب کيس جيل ۾ وڌو ويو.

درشت بوده کي جيل ۾ تمام گهڻو اذيتون ڏنيون ويون. ان کان پوءِ بادشاهه کيس سلطنت مان ڪڍي ڇڏيو. ان کان پوءِ هو جنگل ڏانهن ويو ۽ اتي جانورن ۽ پکين کي مارڻ ۽ کائڻ لڳو. ڪجهه وقت کان پوءِ هو چريو ٿي ويو. هو تير ۽ تير سان جانورن ۽ پکين جو شڪار ڪري کين کائي ويندا هئا.

هڪ ڏينهن هو کاڌي جي تلاش ۾ هيڏانهن هوڏانهن ڀڄڻ لڳو. کاڌي جي ڳولا ۾ هو بابا ڪانڊينيا جي آشرم ۾ پهتو. جڏهن رشي ڪانڊينيا گنگا ۾ غسل ڪرڻ کان پوءِ اچي رهيو هو ته هن جي گندي ڪپڙن مان گنگا جي پاڻي جا ڦڙا به مٿس پيا. جنهن سبب هن کي عقل ملي.

ان کان پوءِ، درشت بُڌيءَ ڪانڊينيا جي بابا وٽ ويو ۽ هٿ ٻڌي چيائين ته اي عظيم بابا! مون پنهنجي زندگيءَ ۾ ڪيترائي گناهه ڪيا آهن. مهرباني ڪري مون کي انهن سڀني گناهن کان نجات حاصل ڪرڻ لاءِ پئسن کان سواءِ ڪو حل ٻڌايو. ڌيشت بُڌيءَ جون اهڙيون ڳالهيون ٻڌي، رشي ڪانڊينيا مٿس خوش ٿيو ۽ کيس چيو ته موهني اڪادشي جو روزو ويشاخ مهيني جي شڪل پکشا ۾ ٿئي ٿو. هي روزو رکڻ سان انسان جا گناهه جبل وانگر ناس ٿي ويندا آهن.

بابا ڪانڊينيا کان اهو ٻڌي ڏاڍو خوش ٿيو ۽ هن پنهنجي تجويز ڪيل طريقي موجب موهني ايڪادشي جو روزو رکيو. هي رام! موهني اڪادشي جي تيزيءَ جي اثر سبب، هن جا سڀ گناهه ناس ٿي ويا ۽ آخر هو گرودا جي ويٺي وشنولوڪا ڏانهن ويو.

هي روزو رکڻ سان هر قسم جي تڪليفن کان نجات حاصل ٿئي ٿي. هن تيز ڪهاڻي جي عظمت کي پڙهڻ يا ٻڌڻ سان اهو ئي نتيجو ملندو آهي جيترو هزار ڳئون عطيو ڪرڻ.