پنچ مُکي هنومان جي: پنج مُنهن واري شڪل جي ڪهاڻي ۽ اهميت
هندو ڌرم ۾ هنومان سڀ کان وڌيڪ احترام لائق ديوتائن مان هڪ آهي. پنچمڪي هنومان جي انهن مان هڪ آهي…
0%
راڌا ڪرشن جي محبت جي ڪهاڻي: جڏهن به اسان پيار جي ڳالهه ڪريون ٿا ته سڀ کان پهرين ڀڳوان ڪرشن جو نالو اچي ٿو. ڀڳوان ڪرشن کي پيار ۽ پيار جي علامت سمجهيو ويندو آهي.
شري ڪرشن جو نالو، جيڪو سڀني کي پيار ۽ پيار جو سبق سيکاري ٿو، صرف راڌا سان ورتو ويندو آهي. هر ڪو 'راڌا شيام' جڏهن ته ڀڳوان ڪرشن جو نالو ڳائيندي. '
پراڻن جي مطابق، شري ڪرشن کي 16,108 راڻيون، رُڪمڻي ۽ ستياڀاما سندس مکيه راڻين مان آهن.

شري ڪرشن جي ننڍپڻ ۾ گوڪل ۾ گوپين سان راس ليلا جون ڪهاڻيون اڃا تائين مشهور آهن.
جيتوڻيڪ هن وٽ 160108 راڻيون هيون، جڏهن پيار جي مثال ڏني ويندي آهي ته شري ڪرشن ۽ راڌا جو پيار سڀ کان مٿي هوندو آهي. شري ڪرشن ۽ راڌا جي پيار جي ڪهاڻي نسل در نسل ٻڌي ويندي آهي.
جڏهن به راڌراڻي ۽ شري ڪرشن جي پيار جو ذڪر ڪيو ويندو آهي، ته ضرور سوال پيدا ٿيندو آهي: جڏهن ٻنهي جي وچ ۾ ايترو پيار هو، ته ڪرشن راڌا سان شادي ڇو نه ڪئي؟ اڄ، 99 پنڊت سان، اچو ته راڌا ڪرشن جي خوبصورت پيار ڪهاڻي کي ڳوليون.
جي مطابق پدما پراناراڌا راڻي ورشڀانو نالي هڪ گوپ جي ڌيءَ هئي.
ڪجهه عالمن جو خيال آهي ته راڌا راڻي جمنا ندي جي ويجهو راول ڳوٺ ۾ پيدا ٿي هئي. بعد ۾، سندس پيءُ آيو ۽ بارسانا ۾ آباد ٿيو.
جڏهن ته، ڪجهه ماڻهن جو خيال آهي ته راڌا برسانا ۾ ئي پيدا ٿي هئي. راڌا جي کي سڏيو ويندو آهي لاڊلي بارسانا ۾.
برهمويورت پراڻ جي مطابق، راڌا راڻي ڪرشن کان چار سال وڏي هئي ۽ سندس دوست هئي.
راڌا جي سان لاڳاپيل ٻيا به ڪيترائي عقيدا آهن. برهمويورت پراڻ جي مطابق، راڌا راڻي جي شادي رايان نالي هڪ شخص سان ٿي هئي، جيڪو سندس ماءُ، يشودا جو ڀاءُ هو.
يعني راڌا ڪرشن جي ماسي هئي. جڏهن ته، اهڙو ذڪر ٻين پراڻن ۾ نه ٿو ملي. راڌا چاليسا بيان ڪري ٿو ته راڌا شايد ڪرشن سان گڏ راس (پاڪ ناچ) ۾ سڀ کان اهم گوپي آهي.
ديوي راڌا کي راڌيڪا، راڌراڻي ۽ راڌي پڻ سڏيو ويندو آهي. ڪرشن جي بانسري راڌا جي نالي جي گونج ڪري ٿي، جيڪو راڌا جي برتري کي ظاهر ڪري ٿو.
اهو ٻڌايو ويو آهي ته جڏهن ڀڳوان ڪرشن پنهنجي سڀني زالن کي راڌا سان ملڻ لاءِ آندو، انهن هن کي ڪائنات جي سڀ کان خوبصورت ۽ نيڪ دل عورت قرار ڏنو. ان وقت کان وٺي، هوءَ ڪائنات جي آخر تائين ڪرشن جي پاسي ۾ رهي.
راڌا جي جنم ڏينهن کي سڄي ملڪ ۾، خاص طور تي اتر واري علائقي ۾، خالص عقيدت ۽ خوشي سان راڌا اشٽمي جي طور تي ملهايو ويندو آهي. راڌا اشٽمي بنيادي طور تي 15 ڏينهن کان پوءِ ٿيندي آهي جنمشتامي.
راڌا راڻي جو جنم ڏينهن ڀدرپد (آگسٽ-سيپٽمبر) جي پاڪ اٺين ڏينهن تي آهي.
راڌا ڪرشن جي پيار جي ڪهاڻي سندن ننڍپڻ ۾ شروع ٿي هئي. ڏند ڪٿا موجب نوجوان ڪرشن ڳئون کي چرڻ لاءِ راغب ڪرڻ لاءِ بانسري وڄائڻ شروع ڪئي هئي.
جڏهن به ڪرشن پنهنجي بانسري وڄائيندو هو، هر وجود ۽ هر شيءِ کي هڪ سماڌي ۾ کڻي ويندو هو جيڪا مڪمل طور تي پاڪ ۽ شاندار هوندي هئي.
گوپيون به پنهنجي ڪنهن به سرگرمي کي ڇڏي ڏينديون هيون ۽ ڪرشن جي چوڌاري پنهنجي پيار ۾ ناچ ڪنديون هيون. پر هڪ گوپي، راڌا، هن کي پڪڙي ورتو هو.
سڄي ڪائنات ڪرشن لاءِ تڙپي رهي هئي، پر هو راڌا لاءِ تڙپي رهيو هو. اهي نوجواني ۾ مليا ۽ پيار ۾ پئجي ويا.
راڌا ڪرشن نالي باغ ۾ ملندي هئي ۽ ناچ ڪندي هئي نِديوان (مڌوبن) ورنداون ۾.
جيتوڻيڪ اهي سڀئي تہوار پنهنجن دوستن ۽ ڪٽنب سان ملهائيندا هئا، هولي انهن تہوارن مان هڪ آهي جيڪو انهن جي سچي محبت کي ظاهر ڪري ٿو.
هي جڳهه هميشه راڌا ڪرشن جي پيار جي جڳهه جي طور تي ياد ڪئي ويندي آهي؛ پوئلڳ اڃا تائين پيار ۽ عقيدت جو تجربو ڪرڻ لاءِ هن جڳهه تي ويندا آهن.
ڪرشن پيار، پيار، علم ۽ ذهانت جو مجسمو آهي، ۽ راڌا انهن سڀني جو عورت روپ آهي.
جيڪڏهن ڪرشن سج آهي، ته راڌا سج جي روشني آهي. جيڪڏهن ڪرشن مضبوط آهي، ته راڌا پويان طاقت آهي.
راڌا ڪرشن جي خالص محبت ۽ عقيدت انهن کي اسان جي دلين ۾ امر ڪري ڇڏيو آهي، ۽ محبت جي ڪهاڻي صدين کان احترام سان لکيل آهي.
راڌا ۽ ڪرشن جو رومانس دنيا جي پيار کي ظاهر ڪري ٿو، تنهن ڪري ان کي هن معاصر دور ۾ سڀ کان وڌيڪ طاقتور ۽ افسانوي رومانس طور تمام گهڻو پسند ڪيو وڃي ٿو.
سندن پيار هڪ وهندڙ هوا وانگر آهي، جيڪا ابد تائين هوا ۾ اڏامندي رهندي. راڌا ڪرشن جو رومانس هڪ ڪلاسيڪل پيار ڪهاڻي آهي جنهن جو ذڪر هر ڪو ڪندو آهي جڏهن به اسان پيار جي ڪهاڻين تي بحث ڪندا آهيون.
هندو ڏند ڪٿا موجب، ڀڳوان ڪرشن راڌا راڻي کان چار سال ننڍو هو. جڏهن ڀڳوان ڪرشن اٺن سالن جو هو، تڏهن سندس ملاقات راڌا سان ٿي، جيڪا 12 سالن جي هئي.
شري ڪرشن کي راڌا سان پيار ٿي ويو. ٻئي هڪ ٻئي سان شادي ڪرڻ چاهيندا هئا. جڏهن راڌا جي گهر وارن کي اها خبر پئي، ته انهن راڌا کي گهر ۾ قيد ڪري ڇڏيو.
اهي راڌا ۽ ڪرشن جي شادي جي به خلاف هئا ڇاڪاڻ ته راڌا اڳ ۾ ئي منگني ٿيل هئي.

چيو وڃي ٿو ته شري ڪرشن راڌا راڻي سان شادي ڪرڻ تي زور ڏنو. ان مقصد لاءِ، يشودا ماتا ۽ نند بابا کيس رشي گرگ.
رشي گرگ به ڪنها کي گهڻو ڪجهه سمجهايو. ان کان پوءِ ڪنها کي متھرا کان فون آيو. هو ورنداون کي هميشه لاءِ ڇڏي متھرا هليو ويو.
هن راڌا سان واعدو ڪيو هو ته هو واپس ايندو، پر هو ڪڏهن به واپس نه آيو. ۽ نه ئي راڌا جي جي وڃڻ جو ڪو ذڪر آهي ماٿرا or دوارڪا.
هڪ ڪهاڻي آهي ته راڌا راڻي پهريون ڀيرو ڀڳوان ڪرشن سان ملي هئي جڏهن هوءَ 11 مهينن جي هئي. ان وقت، شري ڪرشن صرف هڪ ڏينهن جو هو، ۽ سندس جنم ڏينهن جي تقريب منعقد ٿي رهي هئي.
چيو وڃي ٿو ته ان وقت راڌاجي پنهنجي ماءُ ڪريتي سان گڏ نندگائون آئي هئي. ان وقت هوءَ پنهنجي ماءُ جي گود ۾ هئي ۽ ڪنهيا پينگهي ۾ هو.
گرگ سميتا ۾ ذڪر آهي ته جنم سوڀ کان پوءِ، ڪنها پنهنجي پيءُ، نند بابا جي ڀنڊير ٻيلي مان گذرندي ٻيو ڀيرو راڌاجي سان مليو.
انهيءَ وقت، هڪ الاهي روشني سامهون ظاهر ٿي نند بابا- اها شري راڌراڻي پاڻ هئي. هن نند بابا کي چيو ته ڪنهيا کيس ڏئي.
پوءِ نند بابا ڪنهاجي کي راڌا راڻي جي گود ۾ رکيو. اهو مڃيو وڃي ٿو ته هي ملاقات غير معمولي نه پر مافوق الفطرت هئي.
ڪهاڻي موجب، جڏهن نند بابا ڪنهيا کي راڌا جي حوالي ڪيو، ته ڪنه پنهنجو ٻاراڻو روپ ڇڏي ڏنو.
ٿوري دير ۾، هو پنهنجي نوجواني جي روپ ۾ واپس آيو. ان وقت، برهما جي ظاهر ٿيو ۽ ڪرشن ۽ راڌا جي شادي ڪرائي.
ڪهاڻي موجب، راڌا ۽ ڪرشن ڪجهه ڏينهن تائين ساڳئي ٻيلي ۾ گڏ رهيا، ۽ پوءِ راڌراڻي ٻيهر شري ڪرشن جو ٻار روپ نند بابا جي حوالي ڪيو.
چيو وڃي ٿو ته ٻيلي ۾ ملڻ کان پوءِ، راڌا راڻي ۽ ڀڳوان ڪرشن سنڪيت ۾ مليا. هي جاءِ نند ڳوٺ ۽ بارسانا جي وچ ۾ آهي، راڌا جي جنم ڀومي.
هي هڪ ننڍڙو ڳوٺ آهي. اهو مڃيو وڃي ٿو ته مرليڌر ۽ راڌا جي شاندار محبت جي ڪهاڻي هن جاءِ تان شروع ٿي هئي.
توهان کي ٻڌايو وڃي ته هر سال، ڀدرا شڪلا اشٽمي کان چتردشي تيٿي تائين، سنڪيٽ ڳوٺ ۾ راڌا-ڪرشن جي پيار کي ياد ڪيو ويندو آهي. انهن جي ياد ۾ هڪ ميلو منعقد ڪيو ويندو آهي.
راڌا ۽ ڪرشن جي شادي نه ٿيڻ جا ڪيترائي سبب ٻڌايا ويا آهن. هڪ سبب نارد جو لعنت سمجهيو ويندو آهي.
بال ڪنڊ جي مطابق رامچرت مانس، نارد ماتا لڪشمي جي سويمبر ۾ شرڪت ڪرڻ چاهيندو هو.
ڀڳوان وشنو نارد کي ٺڳيو ۽ سندس روپ جي بدران بندر جو روپ ڏنو، تنهن ڪري ماتا جي سويمبر ۾ نارد جو تمام گهڻو مذاق اڏايو ويو.
جڏهن نارد کي اها خبر پئي، ته هو ويڪنٿ پهتو ۽ وشنو تي تمام گهڻو ناراض ٿيو. هن کيس لعنت ڏني ۽ چيو ته کيس پنهنجي زال کان جدائي برداشت ڪرڻي پوندي.
اهو ئي سبب آهي جو هن کي رامچندر اوتار ۾ سيتا کان جدائي برداشت ڪرڻي پئي، ۽ ڪرشن اوتار ۾، هو ديوي راڌا سان شادي نه ڪري سگهيو.
هڪ ٻي ڪهاڻي موجب، ديوي راڌا شري ڪرشن سان شادي ڪرڻ کان انڪار ڪري ٿي. راڌا يشودا جي پٽ ڪنها سان پيار ڪندي هئي، پر جڏهن هو متھرا ويو، ته راڌا راڻي پاڻ کي محل جي زندگي لاءِ مناسب نه سمجهيو. ماڻهو چاهيندا هئا ته شري ڪرشن هڪ شهزادي سان شادي ڪري.
تنهن ڪري، راڌا شري ڪرشن سان شادي نه ڪرڻ جو فيصلو ڪيو. اهو به چيو ويندو آهي ته راڌا کي احساس ٿيو ته شري ڪرشن خدا جو هڪ اوتار آهي ۽ پاڻ کي هڪ ڀڳت سمجهڻ لڳي. راڌا شري ڪرشن جي عقيدت ۾ غرق هئي. هوءَ خدا سان شادي نه ڪري سگهي.
چيو وڃي ٿو ته شري ڪرشن کي ٻہ شيون سڀ کان وڌيڪ پسند هيون: بانسري ۽ راڌا راڻي. راڌا جتي به هوندي هئي، ڪرشن جي بانسري جي ڌن ڏانهن ڇڪجي ويندي هئي.
جڏهن ڪرشن راڌا کي ڇڏي متھرا ويو، تڏهن هن پنهنجي سڀ کان پياري بانسري راڌا کي تحفي ۾ ڏني.
راڌا به ڪيترن سالن تائين هن بانسري کي محفوظ رکيو. جڏهن به هن کي شري ڪرشن جي ياد ايندي هئي، ته هوءَ هن بانسري کي وڄائي پاڻ کي تفريح ڏيندي هئي.

شري ڪرشن به راڌا ۽ وجينتي جي ياد ۾ مور جي پنکڙي پائيندو هو.
ڏند ڪٿا موجب، جڏهن راڌا سان باغ ۾ ناچ ڪيو ويو، ته شري ڪرشن کي مور جو پنک مليو.
هن هي مور جو پنکڙو کنيو ۽ پنهنجي مٿي تي لڳايو، ۽ راڌا ناچ ڪرڻ کان اڳ شري ڪرشن کي وجيانتي هار پهرائي.
اهي ڪهاڻيون ڏيکارين ٿيون ته راڌا ڪرشن کان سواءِ نامڪمل هئي، ۽ ڪرشن کي راڌا کان سواءِ نامڪمل سمجهيو ويندو آهي.
راڌا، جنهن کي راڌيڪا، ماڌوي، ڪيشوي، راشوري، ۽ راڌراڻي جي نالي سان پڻ سڃاتو وڃي ٿو، هندو ڌرم ۾ هڪ مشهور ۽ احترام لائق ديوي آهي.
هن کي اعليٰ سمجهيو ويندو آهي، خاص طور تي گوديه وشنو مت جي روايت ۾. هن کي الاهي پيار، نرمي، رحم ۽ عقيدت جي ديوي طور پوڄيو ويندو آهي.
راڌا راڻي ڀڳوان ڪرشن جي دائمي زال آهي ۽ سندس دائمي گهر، ڌام ۾ ساڻس گڏ رهندي آهي.
هوءَ ڀڳوان ڪرشن جي اندروني طاقت يا شڪتي (خوشيءَ واري توانائي) آهي. صحيفن جي مطابق، هوءَ کير ڏيندڙن (برج گوپين) جي سردار هئي، جيڪي ڪرشن جي لاءِ پنهنجي اعليٰ عقيدت لاءِ مشهور هيون.
هوءَ شري ڪرشن جي آڏو مڪمل طور تي تسليم ٿيڻ (پرم ڀڳتي) جي مثال آهي ۽ ڪرشن جي بي لوث محبت ۽ خدمت جي مثال طور سندس پوڄا ۽ احترام ڪيو ويندو آهي.
ڪجھ هن کي انساني روح (اناتمان) جي تمثيل پڻ سمجهن ٿا. سندس پيار ۽ ڀڳوان ڪرشن لاءِ خواهش روحاني ارتقا ۽ الاهي سان اتحاد جي انساني جستجو جي علامت آهي.
راسڪا سنتن هن کي اعليٰ هستي، يوگمايا جي اصل شڪل، ۽ هلاديني طاقت (الهي پيار جي طاقت)، ڀڳوان شري ڪرشن جي مکيه طاقت طور حوالو ڏنو آهي.
هن کي ورنداونيشوري پڻ سڏيو ويندو آهي (شري ورنداون ڌام جي راڻي)، جيڪا کير ڏيندڙن (گوالن) جي راڻي ۽ ورنداون-برسانا جي راڻي طور ظاهر ٿي. راڌا جي وشنو مت ۾ سڀ کان وڏي ديوي آهي.
هن ڪيترين ئي ادبي ڪمن کي متاثر ڪيو آهي، ۽ ڪرشن سان سندس راس ليلا ناچ پرفارمنگ آرٽس جي ڪيترن ئي شڪلن کي متاثر ڪيو آهي.
چيتنيا چريتامرت (آدي-ليلا 4.56) ۾، ڪرشن داس ڪويراج گوسوامي چوي ٿو - راڌا ڪرشن هڪ آتما، دوئي دوئي ديهداري، انيون ولاسي رسسوادن ڪوري.
ان جو مطلب آهي ته راڌا ۽ ڪرشن هڪ روح آهن جيڪي پيار جي مختلف اظهارن کي پالڻ لاءِ ٻن جسمن جو روپ وٺن ٿا (راس).
ڪجھ ديوي راڌا کي ڀڳوان ڪرشن جو عورت روپ سمجهن ٿا. راڌا راڻي جو جنم ڏينهن هر سال راڌاشتمي جي طور تي ملهايو ويندو آهي.
هريوامشا ۽ سوامي هريداس جون ڪتابون راڌا کي مکيه ديوتا سمجهن ٿيون. هتي، راڌا لڪشمي جو اوتار نه پر پاڻ ڪرشن جو هڪ روپ آهي.
ديوي ڀاگوت ۽ برهما ويورت پران ۾، راڌا کي گوپين جو ذريعو ۽ لامحدود روحن جي ماءُ طور بيان ڪيو ويو آهي.
نارد-پنچرات ۾ چيو ويو آهي ته راڌا گوڪليشوري آهي، جيڪا خود بخود پيار ۽ مهاڀو جي احساس جو مڪمل مجسمو آهي.
ڀڳوان ڪرشن، سڀني وجودن جو اعليٰ وجود، شري راڌا ڪرشن جي اندروني طاقت آهي، ۽ هوءَ پنهنجي سڀ کان پياري شري ڪرشن جي پوڄا پنهنجي ڀڳتي ۽ خدمت جي سموري دولت سان ڪري ٿي.
سموها-تنتر ۾، ديوي درگا چوي ٿي - جنهن نالي سان مان سڃاتي وڃان ٿي، اهو سندس نالو آهي.
جن خوبين جي ڪري مان مشهور آهيان اهي سندس خوبيون آهن. جنهن شان سان مان سينگاريل آهيان اهو سندس شان آهي.
هوءَ مها-لڪشمي آهي. شري راڌا شري ڪرشن جي سڀ کان پياري عاشق ۽ سندس مڙس جي ڪرسي جو زيور آهي.
راڌيڪا لفظ راڌا سان لاڳاپيل آهي، جنهن جي معنيٰ آهي رحم، ڪو به تحفو، پر خاص طور تي پيار، ڪاميابي ۽ دولت جو تحفو.
هي لفظ ويدڪ ادب ۽ رزميه ۾ نظر اچي ٿو. راڌيڪا گوپي راڌا جي هڪ مستقل روپ ڏانهن اشارو ڪري ٿي.
نتيجي ۾، جڏهن به پيار جو مثال ڏنو ويندو آهي، ته سڀ کان پهريان راڌا ڪرشن جي محبت جي ڪهاڻي جو ذڪر ڪيو ويندو آهي، ڇاڪاڻ ته اها ابدي ۽ الاهي پيار جي علامت آهي.
راڌا ۽ شري ڪرشن جي پيار کي روح ۽ سپريم روح جو ميلاپ سڏيو ويندو آهي.
صدين کان، نسل در نسل محبت جي ڪهاڻي پڙهي رهيا آهن راڌا ۽ ڪرشن.
شري راڌا راڻي جو پيار ايترو ته عظيم هو جو هن پنهنجون اکيون نه کوليون جيستائين هن ڪرشن کي نه ڏٺو.
ڀڳوان ڪرشن راڌا کان ساڍا يارهن مهينا ننڍو هو. راڌا ڪرشن کان اڳ پيدا ٿي هئي، پر هن پنهنجون اکيون بند رکيون جيستائين هن ڀڳوان ڪرشن کي نه ڏٺو.
ڪرشن جو نالو ٻڌي، راڌا جنم کان پوءِ پهريون ڀيرو اکيون کوليون. ديوي راڌا جي هن پيار دنيا کي سيکاريو آهي ته پيار کي ڪنهن به سماجي بندھن جي ضرورت ناهي.
جيتوڻيڪ ديوي راڌا جي شادي شايد ڀڳوان ڪرشن سان نه ٿي هئي، پر انهن جا نالا اڄ به گڏ ورتا وڃن ٿا. انهن جا بت مندرن ۾ گڏ رکيا وڃن ٿا، ۽ انهن جي گڏجي پوڄا ڪئي وڃي ٿي.
تنهن ڪري، اڄ لاءِ اهو ئي آهي. جيڪڏهن توهان کي هي مضمون پڙهڻ ۾ مزو آيو ۽ اهڙي مواد پڙهڻ چاهيو ٿا، ته مهرباني ڪري 99Pandit جي بلاگ سيڪشن جو دورو ڪريو. 99 پنڊت گهر ۾ مختلف رسمن لاءِ پنڊت کي آن لائن بُڪ ڪرڻ لاءِ بهترين پليٽ فارم آهي.
ٽيبل جي مواد